Kulturoznawstwo ratownicze, czyli czego kulturoznawstwo Europy Środkowo-Wschodniej może nauczyć się od Ewy Domańskiej
DOI:
https://doi.org/10.32612/uw.2543618x.2020.pp.377-393Słowa kluczowe:
Ewa Domańska, historia ratownicza, kulturoznawstwo, humanistyka zaangażowana, nowa humanistykaAbstrakt
W artykule rozważa się możliwość wzbogacenia kulturoznawstwa Europy Środkowo- Wschodniej ideami Ewy Domańskiej – „historią ratowniczą” oraz „historią egzystencjalną”. Punktem centralnym projektów Domańskiej jest założenie, że tworzona przez badaczy wiedza – także humanistyczna – winna być użyteczna w sensie zwiększania zdolności przeżyciowych. To właśnie założenie czyni koncepcje Domańskiej skrojone na miarę badań nad Europą Środkowo-Wschodnią, rejonem o teraźniejszości i przeszłości trudnej, przyszłości zaś – wciąż niepewnej. W drugiej część artykułu skupiono się na praktycznych wyzwaniach mariażu „historii ratowniczej” i badań nad kulturą regionu.
Pobrania
Bibliografia
Domańska Ewa, Historia egzystencjalna. Krytyczne studium narratywizmu i humanistyki zaangażowanej, WN PWN, Warszawa 2012.
Domańska Ewa, Historie niekonwencjonalne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2006.
Domańska Ewa, Luka paradygmatyczna we współczesnej humanistyce w: Mody. Teorie i praktyki, red. E. Winniecka, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2018.
Domańska Ewa, Posthumanism, audycja w cyklu rozmów z prof. Robertem Harrisonem Entitled opinions (about Life and Literature), 6 czerwca 2012, https://podcasts.apple.com/pl/podcast/entitled-opinions-about-life-and-literature/id81415836 [dostęp 29.10.2019].
Domańska Ewa, Sprawiedliwość epistemiczna w humanistyce zaangażowanej, „Teksty Drugie” 1/2017. DOI: https://doi.org/10.18318/td.2017.1.3
Fereński Piotr Jakub, Jedenasty język. Przeszłość i przyszłość, w: Kulturoznawstwo polskie. Przeszłość, przestrzeń, perspektywy, red. P. J. Fereński, A. Gomóła, M. Wójcicka, M. Zdrodowska, Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk 2018.
Graczyk Piotr, Nick Land i hiperprawica deleuzjańska, „Kronos” 3/2015. Janion Maria, Humanistyka: poznanie i terapia, PIW, Warszawa 1974.
Konecki Krzysztof Tomasz, Studia z metodologii badań jakościowych: teoria ugruntowana, WN PWN, Warszawa 2012.
Kuziak Michał, Czy polska humanistyka jest polityczna? Rekonesans, w: Nowa humanistyka. Zajmowanie pozycji, negocjowanie autonomii, Wydawnictwo IBL PAN, Warszawa 2017. DOI: https://doi.org/10.4000/books.iblpan.6418
Marzec Andrzej, „Jesteśmy połączonym z sobą światem” – Timothy Morton i widmo innej wspólnoty, „Teksty Drugie” 2/2018. DOI: https://doi.org/10.18318/td.2018.2.6
Skórzyńska Agata, Czy możliwe jest kulturoznawstwo aktywistyczne, „Prace kulturoznawcze” 19/2016 (Wrocław). DOI: https://doi.org/10.19195/0860-6668/19.2
Sloterdijk Peter, Musisz życie swe odmienić, przeł. J. Janiszewski, WN PWN, Warszawa 2014.
Walczak Monika, Między dyscypliną a badaniami interdyscyplinarnymi: uwagi o metodologicznym statusie kulturoznawstwa, „Roczniki Kulturoznawcze” 1/2010.
Wittgenstein Ludwig, Dociekania filozoficzne, przeł. B. Wolniewicz, WN PWN, Warszawa 2007.
Włodarczyk Rafał, Ideologia, Teoria, Edukacja. Myśl Ericha Fromma jako inspiracja dla pedagogiki współczesnej, Impuls, Kraków 2016.
Wójcicka Marta, Kulturoznawstwo czy kulturoznawstwa polskie?, w: Kulturoznawstwo polskie. Przeszłość, przestrzeń, perspektywy, red. P. J. Fereński, A. Gomóła, M. Wójcicka, M. Zdrodowska Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk 2018.
Domańska Ewa, Historia ratownicza, „Teksty Drugie” 5/2014.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2020 Uniwersytet Warszawski, Instytut Studiów Interkulturowych Europy Środkowo-Wschodniej

Praca jest udostępniana na licencji Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.